| تبليغات | X |
آیت الله محمد تقی بهجت، جوان ترین شاگرد آیت الله قاضی بود.او گرچه از مراجع تقلید شیعه بود اما نام او با عرفان عجین بود.مشی عرفانی او چنان بود که حتی امام خمینی هم از او دستورات عرفانی دریافت می کرد.
چندین بار سعادت دست داد و به نماز جماعت ایشان رفتم .آنجا بود که می توانستی این شعر را با خویش زمزمه کنی که
در درونشان صد قیامت نقد هست کمترین آنکه شود همسایه مست
و فی الواقع کمترین ثمره آن دیدار این بود که همسایه و همجوار او را مست می کرد.
این بزرگ عالم عرفان هم از میانمان رفت و شاید تنها علامه حسن زاده آملی از این جرگه عرفا در میانمان باقی مانده باشد.در گذشت او تا حدی غیر منتظره بود چرا که هیچ گونه کسالتی از او سراغ نداشتیم.
خیابان ارم قم هم امروز مملو از جمعیت بود و مسجدی که ایشان در آن نماز می گذاردند بسیار شلوغ شده بود.
اینک می بایست در انتظار بنشینیم تا استاد فاطمی نیا از شاگردان برجسته ایشان ،اسرار ناگفته آیت الله را برایمان بازگو کنند.
او رفت و ما در عزای او _که نه عزای خود_ زانوی غم در بغل می گیریم.
پس عزا بر خود کنید ای خفتگان چونکه بد مرگی است این خواب گران
